| تبليغات | X |
 |
 |
|
| بشنو صدايم را ببين چشم ترم را ببين دستهاي پريشانم را تا باورت كنم |
 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 27 دی1384ساعت 2:56 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
برای اینکه احساس خوبی داشته باشم نیازی به هیچ حادثه ای نیست
احساس خوبی دارم چون زنده ام.زندگی موهبت است و من از ان لذت می برم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 26 آذر1384ساعت 4:59 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 15 آبان1384ساعت 12:24 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است
کسی سر بر نیاردکرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را نگه جز پیش پا را دید ٬نتواند که ره تاریک و لغزان است و گر دست محبت سوی کس یازی به اکراه اورد دست از بغل بیرون که سرما سخت سوزان است نفس٬کز گرمگاه سینه می اید برون ابری شود تاریک چودیوار ایستد در پیش چشمانت نفس کاین است٬ پس دیگر چه داری چشم ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟ مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین. هوا بس نا جوانمردانه سرد است. ای دمت گرم وسرت خوش باد سلامم را تو پاسخ گوی در بگشای! منم٬من میهمان هر شبت٬لولی وش مغموم منم٬من سنگ تیپاخورده رنجور منم٬دشنام پست افرینش٬ نغمه ناجور نه از رومم٬نه از رنگم٬همان بی رنگ بیرنگم بیا بگشای در بگشای٬دلتنگم حریفا!میزبانا!میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد تگرگی نیست ٬مرگی نیست صدایی گر شنیدی٬صحبت از سرما ودندان است من امشب امدستم وام بگزارم حسابت را کنار جام بگذارم چه می گویی که بیگه شد٬سحر شد٬بامداد امد؟ فریبت می دهد٬براسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست حریفا!گوش سرما برده است این٬یادگار سیلی سرد زمستان است وقندیل سپهر تنگ میدان.مرده یا نه٬ به تابوت ستبرظلمت نه توی مرگ اندود پنهان است سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت. هوا دلگیر٬درها بسته٬سرها در گریبان٬دستها پنهان٬ نفسها ابر٬دلها خسته وغمگین٬ درختان اسکلتهای بلور اجین٬ زمین دلمرده٬سقف اسمان کوتاه٬ غبار الود مهر و ماه٬ زمستان است.  |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 27 شهریور1384ساعت 3:7 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
دلم تنگ است
دلم می سوزد از باغی که می سوزد نه عیاری٬ نه دیاری نه دستی از سر یاری مرا اشفته می دارد چنین اشفته بازاری تمام عمر بستیم و شکستیم به جز بار پشیمانی نبستیم جوانی را سفر کردیم تامرگ نفهمیدیم به دنبال چه هستیم عجب اشفته بازاریست دنیا عجب بیهوده تکراریست دنیا میان انچه باید باشدو نیست عجب فرسوده دیواریست دنیا چه رنجی از محبت ها کشیدیم برهنه پا به تیغستان دویدیم نگاهی اشنا در این همه چشم ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم سبک بالان ساحل ها ندیدند به دوش خستگان باریست دنیا مرا در موج حسرت ها رها کرد عجب یار وفاداریست دنیا عجب خواب پریشانی ست دنیا عجب اشفته بازاریست دنیا عجب بیهوده تکراریست دنیا میان انچه باید باشد و نیست عجب فرسوده دیواریست دنیا |
|
+ نوشته شده در
شنبه 26 شهریور1384ساعت 2:10 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
دراین سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند گذرگهی ست پر ستم که اندر او به غیر غم کسی صدای اشنا به رهگذر نمی زند دل خراب من دگر خرابتر نمی شود که خنجرغمت از این خرابتر نمی زند چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟ برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست اگر نه... |
|
+ نوشته شده در
شنبه 26 شهریور1384ساعت 2:1 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
حرفهایی هست برای گفتن وحرفهایی هست برای نگفتن.حرفهایی که هرگزسربه ابتذال گفتن فرونمی اورد.حرفهای خوب وبزرگ وماورایی همین هایند.و سرمایه هرکس به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.حرفهایی بی قراروطاقت فرساکه همچون زبانه های بی تاب اتش اند
کلماتش هریک انفجاری را در دل به بند کشیده اند.اینان در جستجوی مخارب خویش اند. اگر یافتند ارام می گیرند و اگر نیافتند روح راازدرون به اتش می کشند. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 21 شهریور1384ساعت 3:8 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
اگرنمی توانیم بالا رویم.لااقل سیبی باشیم که
 
در افتادن اندیشه ای را بالا برد.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 20 شهریور1384ساعت 2:44 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
قطره قطره اگر چه اب شدیم
ابر بودیم و افتاب شدیم ساخت ما را همو که می پنداشت به یکی جرعه اش خراب شدیم هی مترسک کلاه را بردار ما کلاغان دگر عقاب شدیم ما از اسودن و نیاسودن سنگ زیرین اسیاب شدیم گوش کن ما خروش وخشم تورا همچنان کوه بازتاب شدیم اینک این تو که چهره می پوشی اینک این ما که بی نقاب شدیم ما که ای زندگی به خاموشی هر سوال تو را جواب شدیم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 19 شهریور1384ساعت 4:49 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
باهمه بی سرو سامانیم باز به دنبال پریشانیم
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست در پی ویران شدن انیم امده ام تا تو نگاهم کنی عاشق ان لحظه طوفانیم امده ام با عطش سالها تا تو کمی عشق بنوشانیم دلخوش گرمای کسی نیستم امده ام تا تو بسوزانیم ماهی برگشته ز دریا شدم تا تو بگیری و بمیرانیم خوبترین حادثه می دانمت خوبترین حادثه می دانیم حرف بزن ابرمرابازکن دیر زمانی ست که بارانیم حرف بزن حرف بزن سالهاست تشنه یک صحبت طولانیم |
|
+ نوشته شده در
شنبه 19 شهریور1384ساعت 4:30 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
نه در رفتن حرکت است
نه در ماندن سکونی. شاخه ها را از ریشه جدایی نبود و باد سخن چین با برگها رازی چنان نگفت که بشاید. دوشیزه عشق من مادری بیگانه است وستاره پر شتاب در گذرگاهی مایوس بر مداری جاودانه می گردد. |
|
+ نوشته شده در
شنبه 19 شهریور1384ساعت 4:15 بعد از ظهر توسط افسون |
|
 |
|
+ نوشته شده در
شنبه 19 شهریور1384ساعت 3:30 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
همه چیزوهمه کس را دوست بدارولی به هیچ چیز وهیچ کس دل نبند.
هیچ کس لیاقت اشکهای تورانداردوانکس که چنین ارزشی راداردطاقت دیدن اشکهای توراندارد. |
|
+ نوشته شده در
شنبه 19 شهریور1384ساعت 1:46 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
دردیگران می جوییم اما بدان ای دوست اینسان نمی یابی ز من حتی نشان ای دوست
من در تو گشتم گم مرا در خود صدا می زن تا پاسخم را بشنوی پژواک سان ای دوست در اتش تو زاده شد ققنوس شعر من سردی مکن با این چنین اتش به جان ای دوست گفتی بخوان خواندم اگر چه گوش نسپردی حالا لالم خواستی پس خود بخوان ای دوست من قانعم ان بخت جاویدان نمی خواهم گر می توانی یک نفس با من بمان ای دوست یا نه تو هم با هر بهانه شانه خالی کن از من من این بر شانه ها بار گران ای دوست |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 15 شهریور1384ساعت 4:20 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
...و رسالت من این خواهد بود
تا دو استکان چای داغ را از میان دویست جنگ خونین به سلامت بگذرانم تا در شبی بارانی ان ها را با خدای خویش چشم در چشم هم.نوش کنیم... وا رفته من می خوام برگردم به کودکی خوشا به حال لک لکاکه خوابشون واو نداره جا مانده است |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 14 شهریور1384ساعت 7:24 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
با تو . شعر بارانم ماه تابانم عشق و ايمانم
بي تو.اشك مهتابم بي سرانجامم هجرو هرمان |
|
+ نوشته شده در
شنبه 12 شهریور1384ساعت 4:34 بعد از ظهر توسط افسون |
|
 |
|
+ نوشته شده در
جمعه 11 شهریور1384ساعت 12:48 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
و تو اموختي كه انچه دو روح خويشاوندرا...در غربت اين اسمان وزمين بي درد...دردمند مي دارد و بي تاب يكديگر مي سازد...دوست داشتن است...و من در نگاه تو...اي خويشاوند بزرگ من ...اي كه در سيمايت هراس غربت پيدا بودو در ارتعاش پر اضطراب سخنت...شوق فرار پديدار...ديدم كه تو تبعيدي اين زميني...و اكنون تو با مرگ رفته اي و من اينجا تنها به اين اميد دم مي زنم كه با هر نفسي گامي به تو نزديكتر مي شوم و اين زندگي من است.
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 10 شهریور1384ساعت 4:49 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
دچار باید بود
وگرنه زمزمه حیات میان دو حرف حرام خواهدشد و عشق صدای فاصله هاست فاصله هایی که غرق ابهامند |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 31 مرداد1384ساعت 8:8 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
چه خوش است حال مر غی که قفس ندیده باشد
چه نکوتر انکه مرغی ز قفس پریده باشد پرو بال ما شکستندو در قفس گشودند چه رهاچه بند. مرغی که پرش شکسته باشد |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 7:33 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
پیش چشمانم بایست.
و بگذار تا نگاه تو ارزوهای مرا چون شعله ای در بر گیرد با غروب تنهایی من باش. جایی که دلم تنها می نگرد جام تنهایی دلم را پر کن. و بگذار تا در درونم بی پایان عشق تو را حس کنم |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 7:0 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
کنار اشنایی تو
اشیانه می کنم فضای اشیانه را پر از ترانه می کنم کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای و من برای زندگی تو را بهانه می کنم |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 6:47 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
گاه و بی گاه به دنبال دستی بی منت اسمان را تما م می کردم
حتی تصور اینکه یاری در میان خودمان بیابم محال بود اما... نمی دانم باور می کنی که یاری چون تو را در خواب تصور می کردم و در بیداری در انتظار دستان گرمت اشکی را تجربه می کردم که ای کاش با من بودی... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 12:29 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
ای خالق دوباره ققنوس.
مگذار در سکوت بمیرم وقتی تو می توانی با نگاهی خاکستر را باز بگیرانی |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 12:0 بعد از ظهر توسط افسون |
|
|
نازنینم چه دعا بهتر از این
گریه ات از سر شوق خنده ات از ته دل هر غروبت دلشاد... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 11:48 قبل از ظهر توسط افسون |
|
|
دستهایم برایت شعر می نو یسد اتش عشق در چشمانم غوطه می زند |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 11:30 قبل از ظهر توسط افسون |
|
|
من گمان می کردم
دوستی همچون سروی سر سبز چهار فصلش همه اراستگی است من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست. من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی ابی سبزه یخ می زند از سردی دی من چه می دانستم دل هر کس دل نیست قلب ها زاهن و سنگ قلب ها بی خبر ازعاطفه اند |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 11:0 قبل از ظهر توسط افسون |
|
|
در سرزمین پر از ماسه
در اینجا گلهای زیبا و کوچک وحشی می رویند و جاودانگی در دستان توست من هنوز به کلمه ایمان دارم...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 10:44 قبل از ظهر توسط افسون |
|
|
بگذار تا دل من بی انتها تکرار کند
که تنها تو را می خواهد فقط تو را
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 25 مرداد1384ساعت 11:56 قبل از ظهر توسط افسون |
|
|
خانه ی کو چک قلب من و تو
قابی از چوب محبت داشت و دری داشت با رنگی از دوستی و اتاقی پراز اندیشه ی سبز و گاهی هم زرد... |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 24 مرداد1384ساعت 10:59 قبل از ظهر توسط افسون |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
هفته چهارم دی 1384 هفته چهارم آذر 1384 هفته دوم آبان 1384 هفته چهارم شهریور 1384 هفته سوم شهریور 1384 هفته دوم شهریور 1384 هفته چهارم مرداد 1384 هفته چهارم مرداد 1383 |
| پیوندها |
|
قصه گوي هستي راز گل سرخ باران يخي دلتنگي دلم 7up عروسک تو سوخته دل احساس من استقلال تهران قهرمان فوتبال اسیا |
|
RSS
|
